Soort korte verhaaltjes

Sommige verhaaltjes zijn best deprimerend omdat ik die heb geschreven toen ik een beetje depressief was en er een soort van zo over dacht. Ze zijn allemaal niet echt waar ofzo maar als ik een beetje depressief ben heb ik meer inspiratie :-)

1. 

Soms wil ik gewoon schreeuwen en gillen. Gewoon alles er uit gooien. Maar ik kan het niet. Ik ben gewoon te... Wat eigenlijk? Te bang? Voor wat? Te verlegen? Teveel in mezelf gekeerd? Wat is er mis met mij dat ik mezelf dat ik mezelf niet kan uiten? Vertrouw ik de mensen om me heen gewoon niet ofzo? Zelfs mijn eigen ouders niet? Ik snap er echt niks meer van. Ik snap gewoon niks meer van mezelf!

2. 

Mijn vader vindt het blijkbaar niet erg dat ik verdrietig ben. Niemand vind het erg. Als ik zou weglopen zou niet eens iemand me zoeken. Waarom ook? Ik ben toch niks waard! Ik ben toch niet belangrijk! Wat zou iemand aan mij hebben? Vriendinnen hebben mij toch niet nodig. Ik ben een vriendin van niks, een leerling van niks, en ook nog eens een kind van niks. 

3. 

Waarom wil de hele wereld me het leven zuur maken? Waarom ben ik kiet belangrijk? Waarom houdt niemand van mij? Ze zeggen wel van wel maar wie zegt dat ze niet liegen om mij een plezier te doen? Waarom zou ik hun moeten geloven? Ik heb alleen mezelf nog! Straks laat mijn hoofd me nog eens in de steek :-p 

X Femke